Yargıtay 3. Ceza Dairesi'nin 2017/8266 sayılı kararında, mahkemenin mükerrir sanık hakkında denetimli serbestlik süresini '1 yıl süreyle' şeklinde belirlemesi neden bozulmuştur?

Bu kararın bozulmasının temel nedeni, denetimli serbestlik tedbirinin süresini belirleme görevinin, hükmü veren mahkemeye değil, infaz aşamasındaki davranışları değerlendirecek olan 'infaz hakimliğine' ait olmasıdır. Yargıtay 3. Ceza Dairesi'nin kararında, 5275 sayılı Kanun'un 108. maddesinin 4, 5 ve 6. fıkralarına atıf yapılarak, denetim süresini belirleme ve gerektiğinde uzatma görevinin infaz hakimine ait olduğu vurgulanmıştır. Hükmü veren mahkemenin, TCK m. 58/7 uyarınca yapması gereken, sadece 'mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanacağının belirtilmesi' ile yetinmektir. Mahkemenin, hüküm fıkrasında denetim süresini '1 yıl süreyle' şeklinde spesifik olarak belirlemesi, infaz hakimliğinin kanundan doğan takdir yetkisini (1 yıldan 5 yıla kadar belirleme veya uzatma) kısıtlar niteliktedir. Bu durum 'infazda kısıtlılık' yaratır ve kanuna aykırıdır. Bu nedenle Yargıtay, hükmün bu kısmını bozmuş ve genellikle bu tür usuli hataları CMUK m. 322 uyarınca '1 yıl süreyle' ibaresini hükümden çıkararak düzelterek onama yoluna gitmektedir.