CMK m. 144/1-c'de sayılan 'davanın düşmesi' nedenleri, tazminat talebine engeldir. Peki, bir sanık hakkında verilen 'hükmün açıklanmasının geri bırakılması' (HAGB) kararı sonrası, denetim süresi sonunda verilen 'düşme kararı' da bu kapsamda mıdır? Yani HAGB sonrası düşme kararı alan kişi, haksız tutukluluk tazminatı talep edebilir mi?

Bu konu doktrinde ve uygulamada tartışmalı olmakla birlikte, Yargıtay'ın yerleşik içtihatları, HAGB sonrası verilen düşme kararının da CMK m. 144/1-c kapsamında olduğu ve tazminat talebine engel teşkil ettiği yönündedir. Yargıtay 12. Ceza Dairesi'nin 2013/27705 E., 2014/14473 K. sayılı kararında bu durum görülmektedir. Kararda, sanık hakkında bir suçtan beraat, diğer suçtan ise HAGB kararı verildiği, sanığın beraat ettiği suçtan dolayı tutuklu kaldığı süre için tazminat talep edebileceği, ancak HAGB'ye konu olan suçla ilgili tutukluluk süresi için, deneme süresi sonunda davanın düşmesine karar verilmesi halinde CMK m. 144/1-c gereğince tazminat talep edilemeyeceği belirtilmiştir. Bu yorumun temelinde, HAGB sonrası verilen düşme kararının da, aynen şikayetten vazgeçme veya af gibi, sanığın suçluluğu veya masumiyeti konusunda bir yargı içermemesi ve uyuşmazlığın esasına girilmeden davanın sona erdirilmesi mantığı yatmaktadır. Haksızlık bir beraat kararı ile belgelenmediği için tazminat hakkının doğmadığı kabul edilmektedir.