INTERPOL Dosyalarının Kontrolü Komisyonu'nun (CCF) 2019/10 ve 2018/06 sayılı kararlarında, gıyapta yargılanmaya dayalı bültenlerin neden hukuka uygun bulunduğu açıklanmıştır? Bu kararlardaki ortak ilke nedir?

CCF'nin bu kararlarında, gıyapta yargılanmaya dayalı bültenlerin hukuka uygun bulunmasının temel nedeni, başvurucunun gıyabında verilen karara karşı 'etkili bir hukuki çareye' sahip olmasıdır. Komisyon, gıyapta yargılanmanın tek başına adil yargılanma hakkını ihlal etmediğini, önemli olanın kişinin bu duruma itiraz etme ve yeniden huzurda yargılanma hakkının bulunup bulunmadığı olduğunu kabul etmektedir. 2019/10 sayılı kararda, başvurucunun ulusal kanunlar uyarınca, seçtiği bir avukat aracılığıyla karara itiraz etme ve dolayısıyla huzurda yargılanarak savunmasını yapma imkanına sahip olduğu belirtilmiştir. Bu imkanın varlığı, adil yargılanma hakkının özünün zedelenmediği şeklinde yorumlanmıştır. Benzer şekilde 2018/06 sayılı kararda da aynı ilke vurgulanmıştır. Dolayısıyla, bu kararlardaki ortak ilke şudur: Eğer bir ülke, gıyapta mahkumiyet kararlarına karşı sanığa yeniden yargılanma (trial de novo) veya buna eşdeğer bir başvuru hakkı tanıyorsa, bu yargılamaya dayalı olarak çıkarılan INTERPOL bülteni, adil yargılanma hakkını ihlal etmiş sayılmaz.