CMK 144. maddesi uyarınca tazminat isteyemeyecek kişiler arasında yer alan 'şikâyetten vazgeçme' durumu, 'uzlaşma' durumundan hukuki sonuçları bakımından nasıl farklılaşır?

Her ikisi de CMK 144/1-c kapsamında tazminat hakkını engelleyen haller olsa da, hukuki sonuçları farklıdır. 'Şikâyetten vazgeçme', şikâyete bağlı suçlarda mağdurun şikâyet hakkını kullanmaktan feragat etmesiyle kamu davasını düşürür (CMK 223/8). Bu durumda, fiilin suç teşkil edip etmediği veya sanığın kusurluluğu hakkında bir yargısal tespit olmaz. 'Uzlaşma' ise, fail ile mağdur arasında bir anlaşma sağlanmasıyla davanın düşürülmesi veya kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilmesidir (CMK 253). Uzlaşmada da suçun esası hakkında bir yargısal değerlendirme yapılmaz. Temel fark, şikâyetten vazgeçmenin tek taraflı bir irade beyanı olması, uzlaşmanın ise tarafların ortak iradesi ve bir uzlaştırmacının arabuluculuğuyla gerçekleşen iki taraflı bir anlaşma olmasıdır. Her ikisinde de, davanın esastan sonuçlanmaması nedeniyle haksızlığın 'belgelenmediği' kabul edilir ve tazminat hakkı doğmaz.