5237 sayılı TCK'daki 'hapis cezasının ertelenmesi' kurumunun, 765 sayılı TCK'daki 'koşullu af' niteliğindeki düzenlemeden temel farkı nedir? YCGK 2017/234 sayılı kararında bu iki kurum arasındaki farklar nasıl özetlenmiştir?

YCGK 2017/234 sayılı kararında iki kurum arasındaki farklar net bir şekilde özetlenmiştir. Temel farklar şunlardır: 1) Değerlendirme Kriteri: 765 sayılı TCK'da erteleme kararı sanığın 'geçmişteki hali ve suç işleme hususundaki eğilimine' göre verilirken, 5237 sayılı TCK m. 51'de 'suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlığa' dayalı olarak gelecekte suç işlemeyeceği kanaatine varılması esastır. 2) Sabıka Koşulu: 765 sayılı TCK'da 'para cezası dışında bir cezaya mahkûm edilmemiş olma' şartı aranırken, 5237 sayılı TCK'da 'kasıtlı bir suçtan dolayı üç aydan fazla hapis cezasına mahkûm edilmemiş olma' şartı getirilmiştir. 3) Hukuki Sonuç: En temel fark budur. 765 sayılı TCK'da, 5 yıllık deneme süresi suç işlemeden geçirilirse mahkumiyet 'esasen vaki olmamış' (hiç verilmemiş) sayılıyordu. Bu tam bir koşullu aftı. 5237 sayılı TCK m. 51/8'e göre ise, denetim süresi iyi halli geçirilirse ceza 'infaz edilmiş' sayılır. Bu durum, mahkumiyetin adli sicilde kalması ve tekerrüre esas alınabilmesi gibi önemli sonuçlar doğurur.