6352 sayılı Kanun'un 40. maddesi ile 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'na eklenen Geçici 2. madde, Yargıtay Dairesi'nin bozma kararına karşı verilen direnme kararlarının incelenmesi usulünde nasıl bir değişiklik getirmiştir? Bu geçici düzenlemenin amacını açıklayınız.

6352 sayılı Kanunla 5521 sayılı Kanuna eklenen Geçici 2. madde, Bölge Adliye Mahkemeleri göreve başlayana kadar iş mahkemelerinden verilen direnme kararlarının temyiz incelemesi için özel bir usul getirmiştir. Normalde HMK m. 373 uyarınca direnme kararları doğrudan Hukuk Genel Kurulu'na gider. Ancak bu geçici maddeye göre, iş mahkemesinin direnme kararının temyizi halinde dosya, 'öncelikle kararı veren (bozan) daireye' gönderilir. Daire, bu direnme kararını öncelikle inceler. Eğer daire, mahkemenin direnmesini yerinde görürse, kendi bozma kararını düzelterek yeni bir karar verebilir. Eğer daire direnmeyi yerinde görmezse, dosyayı Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'na gönderir. Bu düzenlemenin amacı, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun iş yükünü azaltmak ve dairenin kendi bozma kararını yeniden gözden geçirmesine bir fırsat tanımaktır. Daire, mahkemenin direnme gerekçelerini haklı bulursa, dosyayı Hukuk Genel Kurulu'na göndermeden uyuşmazlığı kendisi çözebilir. Bu, yargılamayı hızlandırmaya yönelik pratik bir çözümdür.