Ceza Muhakemesi Hukuku'nda 'delil değerlendirme yasağı' ne anlama gelir? CMK m.135/8 hükmü bağlamında iletişimin denetlenmesi yoluyla elde edilen delillerin katalog suçlarla sınırlı kullanımı ilkesini, Yargıtay'ın bu konudaki yerleşik içtihatlarını da dikkate alarak açıklayınız. Bu yasağın temel hak ve özgürlüklerle ilişkisi nedir?

Delil değerlendirme yasağı, hukuka uygun şekilde elde edilmiş olsa bile, belirli koşullar altında delillerin yargılamada kullanılmasını yasaklayan bir ilkedir. CMK m.135/8'e göre, telekomünikasyon yoluyla yapılan iletişimin denetlenmesi (dinleme, kayda alma ve sinyal bilgilerinin değerlendirilmesi) sırasında elde edilen deliller, yalnızca CMK m.135/6'da sayılan katalog suçların soruşturma ve kovuşturulmasında kullanılabilir. Katalog suçlar dışındaki bir suçun ortaya çıkması durumunda, bu deliller o suç için kullanılamaz. Yargıtay, bu durumu 'delil değerlendirme yasağı' olarak adlandırmakta ve katalog suçlar arasında yer almayan bir suçla ilgili tesadüfen elde edilen delilin hukuka aykırı hale geleceğini ve hükme esas alınamayacağını belirtmektedir (Yargıtay 5. Ceza Dairesi - 2019/10643 K.). Bu yasak, özellikle Anayasa'nın 22. maddesiyle güvence altına alınan haberleşme hürriyeti gibi temel hak ve özgürlüklerin korunması amacını taşır. Haberleşme hürriyetine müdahalenin ancak yasal ve sınırlı hallerde mümkün olduğu ilkesi, bu delil yasağı ile somutlaşır ve yargılamanın adil olmasını sağlamaya yönelik bir güvencedir.