Danıştay 14. Dairesi’nin 2016/669 sayılı kararında, Çevre Kanunu'na göre verilen bir idari para cezasına karşı açılan davanın, son günün hafta sonuna denk gelmesiyle bir sonraki iş günü açılmasına rağmen, süre aşımından reddedilmesi gerektiği yönünde bir görüş ortaya konmuştur (karşı oyda belirtildiği üzere). Bu görüşün dayanağı ile çoğunluk görüşünün (karşı oyda zımnen belirtilen) dayanağı arasındaki temel fark nedir?
Bu karardaki çoğunluk ve karşı oy arasındaki temel fark, özel kanunlardaki süre başlangıcına ilişkin hükümlerin, İYUK'taki genel usul kurallarını (sürenin tatile denk gelmesi gibi) ortadan kaldırıp kaldırmayacağı noktasındadır. Azınlık Görüşünün Dayanağı (Karardaki Onama Gerekçesi): Bu görüş, 'lafzi ve katı yoruma' dayanır. 2872 sayılı Çevre Kanunu m. 25, dava açma süresini 'tebliğ tarihinden itibaren otuz gün içinde' olarak belirlemiştir. Bu görüşe göre, kanun 'izleyen günden itibaren' demediği için, tebliğ günü de süreye dahildir. Bu özel hüküm, İYUK'taki genel kuralları tamamen dışlar. Dolayısıyla, sürenin son gününün tatile denk gelmesi halinde sürenin uzayacağına ilişkin İYUK m. 8'deki genel kuralın da uygulanmaması gerektiğini savunur. Yani, özel kanun sadece süre miktarını değil, hesaplama usulünü de özel olarak düzenlemiş sayılır ve İYUK'un genel usul kurallarına yer kalmaz. Çoğunluk Görüşünün Dayanağı (Karşı Oyda Belirtilen ve Genel Kabul Gören Görüş): Bu görüş, 'usul kurallarının bütünlüğü' ve 'hak arama özgürlüğünün korunması' ilkesine dayanır. Buna göre, özel kanunlar (Çevre Kanunu gibi) sadece dava açma süresinin 'miktarını' (60 gün yerine 30 gün) özel olarak düzenleyebilir. Ancak, sürenin nasıl hesaplanacağı, tatile denk gelmesi halinde nasıl uzayacağı gibi konular, tüm idari yargı için geçerli olan 'genel usul kurallarıdır' ve İYUK'ta düzenlenmiştir. Özel kanun, bu genel usul kurallarının (İYUK m. 8 gibi) uygulanmayacağına dair açık ve istisnai bir hüküm getirmediği sürece, bu genel kurallar tüm davalar için geçerlidir. Dolayısıyla, Çevre Kanunu'ndaki 30 günlük sürenin sonu tatile denk gelirse, İYUK m. 8 uyarınca süre, takip eden ilk iş gününün sonuna kadar uzar. Karşı oyda belirtilen bu görüş, Danıştay'ın ve hukukun genel kabulüdür. Mahkemenin kararı ise, istisnai ve oldukça dar bir yoruma dayanmaktadır.