CMK madde 286/2(d) bendi (yeniden düzenlenmiş haliyle - 7165 s.k. m.7 - 28.02.2018), 'İlk defa bölge adliye mahkemesince verilen ve 272 nci maddenin üçüncü fıkrası kapsamı dışında kalan mahkûmiyet kararları hariç olmak üzere, ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adli para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları'nın temyiz edilemezliğini düzenlemektedir. Bu bendin önceki düzenlemeden farkını ve 'her türlü' ibaresinin önemini açıklayınız. Ceza Genel Kurulu'nun bu konudaki yorumunu da ekleyiniz.

CMK madde 286/2(d) bendi, 28.02.2018 tarihli 7165 sayılı Kanun değişikliği ile önemli bir dönüşüm geçirmiştir. Önceki hali 'suç niteliğini değiştirmeyen' ibaresini içerirken, yeni hali 'her türlü' ibaresiyle bu bendin kapsamını genişletmiştir. Bu, ilk derece mahkemesinin görevine giren ve üst sınırı iki yıla kadar hapis cezası gerektiren suçlarda, Bölge Adliye Mahkemesi'nin vereceği beraat, mahkumiyet, düşme, ret gibi tüm kararların (bazı istisnalar hariç) temyiz edilemez olduğunu ifade eder. 'Her türlü' ibaresi, yargılamanın bu tür düşük cezalı suçlarda istinaf aşamasında kesinleşmesini, Yargıtay'ın bu dosyalara bakmamasını sağlamayı amaçlar, böylece usul ekonomisi ve iş yükü yönetimi hedeflenir. Ceza Genel Kurulu'nun 2023/63 E., 2023/558 K. sayılı kararında belirtildiği üzere, bu bendin istisnası 'ilk defa bölge adliye mahkemesince verilen ve 272 nci maddenin üçüncü fıkrası kapsamı dışında kalan mahkûmiyet kararları'dır. Yani, ilk derece mahkemesi beraat vermişken, Bölge Adliye Mahkemesi sanığı mahkum etmişse (ve bu mahkumiyet 272/3'teki kesin para cezası veya beraat hükümleri değilse), bu karar temyiz edilebilir. Bu istisna, sanığın temel haklarının korunması ilkesinin bir sonucudur.