CMK m. 286/2(g) uyarınca, on yıl veya daha az hapis cezasını gerektiren suçlardan verilen beraat kararının BAM tarafından onanması (istinafın esastan reddi) temyiz edilemez. Peki, ilk derece mahkemesi beraat kararı verse, BAM ise bu kararı kaldırıp CMK m. 223/8 uyarınca 'davanın düşmesine' karar verse, bu düşme kararı temyiz edilebilir mi?

Evet, bu düşme kararı temyiz edilebilir. Bu sorunun çözümü, CMK m. 286/2'nin farklı bentlerinin dikkatli bir analizini gerektirir. - CMK m. 286/2(g): Bu bent, sadece 'beraat' kararının BAM tarafından 'istinaf başvurusunun esastan reddi' ile onanması halini kapsar. Olayda ise BAM, istinaf başvurusunu esastan reddetmemiş, aksine kabul ederek ilk derece mahkemesi kararını kaldırmış ve yerine yeni ve nitelik olarak farklı bir hüküm (düşme kararı) kurmuştur. Dolayısıyla bu durum, (g) bendinin kapsamına girmez. - CMK m. 286/2(h): Bu bent, 'davanın düşmesine... ilişkin ilk derece mahkemesi kararları ile ilgili olarak bölge adliye mahkemesince verilen bu tür kararlar veya istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararlar'ın temyiz edilemeyeceğini söyler. Bu bent de olayımıza uymaz, çünkü burada 'ilk derece mahkemesi' tarafından verilmiş bir düşme kararı yoktur. İlk derece mahkemesi beraat kararı vermiştir. Dolayısıyla BAM tarafından verilen düşme kararı, ilk derece mahkemesinden gelen bir düşme kararının onanması veya değiştirilmesi niteliğinde değildir. Sonuç olarak, ilk derece mahkemesinin beraat hükmünü kaldırarak 'düşme' kararı veren BAM hükmü, CMK m. 286/2'de sayılan temyiz edilemezlik hallerinin hiçbirine girmemektedir. Temyiz yasağının istisna, temyiz hakkının ise kural olduğu ilkesi gereğince, kanunda açıkça yasaklanmayan bu tür bir karar temyize tabidir. Bu, ilk derece mahkemesi ile BAM arasında hükmün niteliği (beraat vs. düşme) konusunda bir uyuşmazlık olduğu ve bu uyuşmazlığın Yargıtay denetimine açılması gerektiği anlamına gelir.