Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2018/113 K. sayılı kararı, CMK madde 286'daki 'hükümlerin temyiz edilebilmeleri kural, temyiz edilememeleri ise istisnadır' ilkesini vurgulamaktadır. Bu ilkenin, hukuk devletinde adil yargılanma hakkı ve mahkemelere erişim hakkı bağlamında nasıl bir anlam taşıdığını açıklayınız.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2018/113 K. sayılı kararı, CMK madde 286'ya ilişkin yorumlarında 'hükümlerin temyiz edilebilmeleri kural, temyiz edilememeleri ise istisnadır' ilkesini benimsemiştir. Bu ilke, hukuk devletinde adil yargılanma hakkının (Anayasa m. 36, AİHS m. 6) ve mahkemelere erişim hakkının temel bir güvencesidir. Karar, bu istisnanın, hakkın özüne zarar vermeyecek şekilde ve orantılı olmalı, ayrıca kanunda açıkça düzenlenmiş bulunmalıdır. Amaç, hukuki belirsizlikleri ve uygulamadaki belirsizlikleri önlemek, kişilerin davalarını yetkili bir mahkeme tarafından görme hakkını güvence altına almaktır. Bu ilke, kanun yollarının açık olmasını teşvik ederken, yargı sisteminin iş yükünü ve usul ekonomisini de gözeten bir denge kurmayı hedefler. Temyiz yolunun kapalı olması ancak kanun koyucunun açık ve sınırlayıcı bir düzenlemesiyle mümkündür; aksi yorumlar temel hak ve özgürlükleri daraltıcı nitelikte olacaktır.