Yargıtay 2. Ceza Dairesi'nin 2018/1959 E., 2018/6157 K. sayılı kararında, katılanlara yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükümlerle ilgili temyiz isteminin CMK 286/2-a ve CMK 298. maddeleri uyarınca nasıl reddedildiği ve temyiz dilekçesinde sebep göstermeme durumunun hukuki sonucunu açıklayınız.

Yargıtay 2. Ceza Dairesi'nin 2018/1959 E., 2018/6157 K. sayılı kararında, sanık hakkında katılanlara yönelik hırsızlık suçundan hükmolunan cezaların miktar ve türü (muhtemelen beş yıl veya daha az hapis veya adli para cezası) gözetilerek, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen bu tür cezalara karşı istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafiinin temyiz istemi CMK'nın 298. maddesi uyarınca reddedilmiştir. Ayrıca, sanığın diğer hırsızlık suçundan kurulan hükümlere ilişkin temyiz dilekçesinde 'sebep göstermediğinin anlaşılması karşısında', temyiz isteminin CMK'nın 298. maddesi uyarınca reddedilmesi gerektiği belirtilmiştir. CMK madde 294, temyiz edenin 'hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorunda olduğunu' ve 'temyiz sebebinin ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabileceğini' düzenler. Sebep göstermeme, temyiz başvurusunun usulden reddine yol açar.