Yargıtay 16. Ceza Dairesi'nin 2017/3415 E., 2018/495 K. sayılı kararında, silahlı terör örgütüne üye olma suçundan verilen beraat hükmünün temyiz edilebilirliği CMK madde 286/2(f) bendi bağlamında nasıl değerlendirilmiştir? Özellikle 'on yıl veya daha az hapis cezasını gerektiren suçlar' kavramının kapsamını açıklayınız.

Yargıtay 16. Ceza Dairesi'nin 2017/3415 E., 2018/495 K. sayılı kararında, CMK madde 286/2(f) bendinde yer alan 'On yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararları'nın temyiz edilemezliği tartışılmıştır. Kararda, 'on yıl veya daha az hapis cezasını gerektiren' kavramının kapsamı belirlenirken, suçun temel şekli için kanunda öngörülen cezanın mı, yoksa suçun nitelikli halleri ve ağırlaştırıcı nedenleriyle artırılmış cezanın mı dikkate alınacağı sorusu ele alınmıştır. Daire, 'bir suçun temel şekli ile daha ağır veya daha az cezayı gerektiren nitelikli şekillerinin aynı suç sayılacağı' ilkesini (TCK m. 43/1) benimseyerek, nitelikli hal veya ağırlaştırıcı nedenler de dahil olmak üzere 'cezanın üst haddinin' esas alınması gerektiğini belirtmiştir. Silahlı terör örgütüne üye olma suçunun (TMK m. 5 kapsamında) cezasının üst haddinin on yıldan fazla olması nedeniyle, bu suçtan verilen beraat kararının istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararına karşı temyiz yolunun açık olduğu sonucuna varılmıştır. Bu karar, 'hak arama hürriyeti' ve 'adalete erişim hakkı'nı daraltıcı yorumlardan kaçınmayı vurgulamaktadır.