CMK m. 286/2(h) uyarınca, 'ceza verilmesine yer olmadığına' ilişkin ilk derece mahkemesi kararlarına karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddi kararları temyiz edilemez. Peki, ilk derece mahkemesi 4 yıl hapis cezasına hükmetse, Bölge Adliye Mahkemesi ise bu kararı kaldırarak 'ceza verilmesine yer olmadığına' karar verse, bu karar temyiz edilebilir mi? Gerekçesiyle açıklayınız.

Evet, bu karar temyiz edilebilir. Bu durum, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2018/113 K. sayılı kararında geliştirilen mantıkla çözümlenir. CMK m. 286/2(h)'daki temyiz yasağı, sadece 'ilk derece mahkemesince verilen' ceza verilmesine yer olmadığına dair kararların, BAM tarafından 'bu tür bir kararla' veya 'istinaf başvurusunun esastan reddiyle' onanması halini kapsar. Yani, ilk derece mahkemesi ile BAM arasında kararın 'türü' (niteliksel olarak ceza verilmesine yer olmadığı kararı olması) açısından bir uyuşmazlık yoktur. Ancak sorudaki örnekte, ilk derece mahkemesi 'mahkûmiyet' hükmü kurmuşken, BAM bu hükmü kaldırarak nitelik olarak tamamen farklı bir karar olan 'ceza verilmesine yer olmadığına' kararı vermiştir. Bu durum, CMK m. 286/2(b) bendinin yorumunda olduğu gibi, (h) bendinin lafzı ve amacı dışında kalır. Kanun koyucu, ilk derece mahkemesinin mahkûmiyet kararını niteliksel olarak değiştiren bu tür temel bir kararın Yargıtay denetiminden geçmesini amaçlamıştır. Aksi yorum, hak arama hürriyetini ve kanun yolu denetimini istisnai bir hükmün genişletici yorumuyla ortadan kaldırmak olur ki bu, ceza muhakemesi ilkelerine aykırıdır. Dolayısıyla, ilk derece mahkemesinin mahkûmiyet hükmünü, BAM'ın ceza verilmesine yer olmadığına kararına dönüştürmesi halinde bu karar temyize tabidir.