CMK m. 286/2(a) ve (b) bentlerindeki 5 yıllık hapis cezası sınırı ile (g) bendindeki 10 yıllık hapis cezası sınırı, temyiz edilebilirlik açısından nasıl bir farklılık yaratmaktadır? Bir suçun cezasının üst sınırı 12 yıl ise, ilk derece mahkemesinin bu suçtan 4 yıl hapis cezası vermesi halinde istinaf başvurusunun esastan reddi kararı temyiz edilebilir mi? Peki ya aynı suçtan beraat kararı verilse ve istinaf başvurusu esastan reddedilse, bu karar temyiz edilebilir mi?

Bu bentler arasındaki fark, temyiz yasağının hangi tür karara ve hangi ceza miktarına bağlandığıdır. - CMK m. 286/2(a) ve (b): Bu bentler, ilk derece mahkemesinin 'verdiği hükümdeki ceza miktarına' odaklanır. Eğer ilk derece mahkemesi 5 yıl veya daha az hapis cezasına hükmetmişse ve BAM bu kararı onamış (esastan reddetmiş) veya cezayı artırmamışsa, karar kesindir, temyiz edilemez. Suçun kanundaki cezasının üst sınırının ne olduğu bu bentler açısından önemli değildir. - CMK m. 286/2(g): Bu bent ise, suçun 'kanunda öngörülen cezasının üst sınırına' odaklanır ve sadece 'beraat' kararları için geçerlidir. Eğer bir suçun kanundaki cezasının üst sınırı 10 yıl veya daha az ise, bu suçtan verilen beraat kararının BAM tarafından onanması (istinafın esastan reddi) halinde karar kesindir. Sorudaki örneklere gelince: - Suçun üst sınırı 12 yıl, verilen ceza 4 yıl: Bu durumda ilk derece mahkemesi 5 yıldan az hapis cezasına hükmetmiştir. BAM, istinaf başvurusunu esastan reddederse, bu karar CMK m. 286/2(a) kapsamına girer ve 'temyiz edilemez'. - Suçun üst sınırı 12 yıl, karar beraat: Bu durumda CMK m. 286/2(g) bendine bakılır. Bu bent, yalnızca cezasının üst sınırı '10 yıl veya daha az' olan suçlardaki beraat kararlarının onanmasını kesinleştirir. İncelenen suçun üst sınırı 12 yıl olduğu için, bu bent kapsamına girmez. Dolayısıyla, bu suçtan verilen beraat kararının BAM tarafından onanması (istinafın esastan reddi) halinde, bu karar 'temyiz edilebilir'.