CMK Madde 286/2(d)'de, ilk defa bölge adliye mahkemesince verilen ve CMK m. 272/3 kapsamı dışında kalan mahkûmiyet kararlarının temyiz edilebileceği bir istisna olarak belirtilmiştir. Ceza Genel Kurulu'nun 2023/63 E. sayılı kararındaki olayda, ilk derece mahkemesinin beraat kararını kaldıran ve sanığı 6.750 TL adli para cezasına mahkum eden bölge adliye mahkemesi kararı neden temyiz edilebilir bulunmuştur?

Ceza Genel Kurulu'nun 2023/63 E. sayılı kararında, bölge adliye mahkemesi (BAM) kararının temyiz edilebilir bulunmasının sebebi, kararın CMK m. 286/2(d)'deki istisnanın kapsamına girmesidir. İlgili bent, 'İlk defa bölge adliye mahkemesince verilen ve 272 nci maddenin üçüncü fıkrası kapsamı dışında kalan mahkûmiyet kararları hariç olmak üzere...' ifadesiyle, bu nitelikteki kararların temyiz edilebileceğini belirtir. Olayda, ilk derece mahkemesi beraat kararı vermiştir. BAM ise bu beraat kararını kaldırarak ilk defa bir mahkûmiyet hükmü kurmuştur. Dolayısıyla 'ilk defa bölge adliye mahkemesince verilen bir mahkumiyet kararı' söz konusudur. Bu kararın temyiz edilememesi için CMK m. 272/3'teki kesinlik sınırları içinde kalması gerekir. CMK m. 272/3(a), 'sonuç olarak belirlenen üçbin Türk Lirası dâhil adlî para cezasına mahkûmiyet hükümlerinin' kesin olduğunu belirtir. Olayda verilen ceza 6.750 TL adli para cezasıdır ve bu miktar, 3.000 TL'lik kesinlik sınırının üzerindedir. Dolayısıyla, BAM tarafından verilen mahkûmiyet kararı, 'ilk defa verilen' ve 'CMK m. 272/3 kapsamı dışında kalan' bir mahkûmiyet kararı olduğu için CMK m. 286/2(d)'nin istisnası gereğince temyizi kabildir. Yargıtay 9. Ceza Dairesi'nin temyiz istemini reddetmesi bu nedenle hatalı bulunmuştur.