CMK Madde 286/2(b) uyarınca 'İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararları' temyiz edilemez. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2018/113 K. sayılı kararında, ilk derece mahkemesinin mahkûmiyet kararını kaldırarak 'beraat' kararı veren bölge adliye mahkemesi kararının bu kapsamda değerlendirilip değerlendirilemeyeceği tartışılmıştır. CGK'nın bu konudaki yorumu ve gerekçesi nedir?
Yargıtay Ceza Genel Kurulu, 2018/113 K. sayılı kararında, ilk derece mahkemesinin 5 yıl veya daha az hapis cezasına ilişkin mahkûmiyet hükmünü kaldırarak 'beraat' kararı veren bölge adliye mahkemesi kararının, CMK m. 286/2(b) kapsamında 'temyiz edilemez' bir karar OLMADIĞINA, yani temyiz yolunun açık olduğuna hükmetmiştir. CGK'nın bu yorumunun temel gerekçeleri şunlardır: 1) Lafzi Yorum: Maddede geçen 'hapis cezalarını artırmayan' ibaresi, sonucunda yine bir 'hapis cezası' verilen ancak miktarı ilk derece mahkemesiyle aynı veya daha az olan kararları ifade eder. Beraat kararı, bir hapis cezası içermediğinden bu tanıma girmez. 2) Sistematik Yorum: Kanun koyucu, CMK m. 286/2'nin diğer bentlerinde (örneğin (d) ve (e) bentleri) temyiz yasağını geniş tutmak istediğinde 'her türlü bölge adliye mahkemesi kararları' ifadesini kullanmıştır. Ancak (b) bendinde bu ifadeye yer vermemiştir. Bu durum, kanun koyucunun (b) bendi kapsamındaki yasağı sadece 'hapis cezasıyla sonuçlanan mahkûmiyet kararları' ile sınırlı tuttuğunu gösteren bilinçli bir tercihtir. 3) Amaçsal Yorum ve Hak Arama Özgürlüğü: Temyiz yolunun kapalı olması istisna, açık olması kuraldır. İstisnai ve hak arama özgürlüğünü (Anayasa m. 36) sınırlayan hükümlerin dar yorumlanması gerekir. İlk derece mahkemesinin 'mahkûm' dediği bir sanığa, bölge adliye mahkemesinin 'beraat' demesi gibi nitelik olarak tamamen farklı ve temel bir kararın, Yargıtay denetimine kapalı olması düşünülemez. Aksi yorum, hak arama özgürlüğünü ve kanun yolu denetimini aşırı daraltır. Sonuç olarak CGK, (b) bendindeki yasağın sadece, BAM'ın ilk derece mahkemesinin mahkumiyet kararını onadığı veya cezasını düşürerek yeni bir mahkumiyet kararı verdiği haller için geçerli olduğuna, beraat gibi farklı nitelikteki kararları kapsamadığına karar vermiştir.