Bir sanık hakkında ilk derece mahkemesi tarafından verilen 5 yıl hapis cezasına karşı istinaf başvurusunda bulunuluyor. Bölge Adliye Mahkemesi, CMK m. 280/1-a uyarınca 'istinaf başvurusunun esastan reddine' karar veriyor. Başka bir sanık hakkında ise ilk derece mahkemesi 4 yıl hapis cezası veriyor, Bölge Adliye Mahkemesi CMK m. 280/2 uyarınca ilk derece mahkemesi hükmünü kaldırarak yeniden hüküm kuruyor ve cezayı 3 yıla indiriyor. Bu iki kararın temyiz edilebilirliği açısından CMK m. 286/2-a ve CMK m. 286/2-b arasındaki farkı açıklayınız.

Bu iki karar da temyiz edilemez, ancak temyiz yasağının dayandığı bentler farklıdır ve bu fark, Bölge Adliye Mahkemesinin (BAM) verdiği kararın türünden kaynaklanır. 1. **Birinci Sanık (İstinaf Başvurusunun Esastan Reddi):** Bu durum CMK m. 286/2-a kapsamındadır. Bu bent, 'İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ... karşı istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları'nın temyiz edilemeyeceğini düzenler. Burada kilit nokta, BAM'ın ilk derece mahkemesi kararını yerinde bularak sadece başvuruyu esastan reddetmesidir. İlk derece mahkemesinin cezası 5 yıl olduğu için bu karar kesindir ve temyiz edilemez. 2. **İkinci Sanık (Hükmün Kaldırılıp Cezanın İndirilmesi):** Bu durum CMK m. 286/2-b kapsamındadır. Bu bent ise, 'İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararları'nın temyiz edilemeyeceğini düzenler. Burada BAM, ilk derece mahkemesi kararını kaldırıp yeniden hüküm kurmuş, ancak cezayı artırmamış, aksine indirmiştir (4 yıldan 3 yıla). İlk derece mahkemesi cezası 5 yıl veya daha az olduğu ve BAM bu cezayı artırmadığı için bu karar da kesindir ve temyiz edilemez. **Aradaki Fark:** Temel fark, BAM'ın verdiği kararın niteliğindedir. (a) bendi, BAM'ın esasa ilişkin yeni bir değerlendirme yapmadan, ilk derece mahkemesi kararını usul ve esas yönünden hukuka uygun bularak verdiği 'esastan ret' kararlarını kapsar. (b) bendi ise, BAM'ın işin esasına girerek ilk derece mahkemesi hükmünü kaldırdığı ve yeniden bir ceza tayin ettiği, ancak bu yeni cezanın ilk cezadan fazla olmadığı durumları kapsar. Her iki durumda da sonuç, 5 yıl veya altındaki cezalar için temyiz yolunun kapalı olmasıdır.