Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2019/112 K. sayılı kararında, 'Silah' tanımında, fiilen istenen sonucun (örneğin yaralama) gerçekleşmesi, kullanılan şeyi silah olarak değerlendirmek açısından zorunlu mudur? Yoksa suçun teşebbüs safhasında kalması halinde de silah faktörünün varlığı kabul edilebilir mi?

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2019/112 K. sayılı kararına göre, fiilen istenen sonucun gerçekleşmesi, kullanılan şeyi silah olarak değerlendirmek açısından, hâkime bir kanaat verebilecek ise de sonucun gerçekleşmesi zorunlu bulunmamakta, başka bir anlatımla suçun teşebbüs safhasında kalması hâllerinde de, silah faktörünün varlığını kabul ve buna göre ceza tertibi mümkün bulunmaktadır. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 2019/112 K.)