Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2018/404 K. sayılı kararına göre, 5237 sayılı TCK'nın 52. maddesinin dördüncü fıkrasında düzenlenen 'mehil verme' ve 'taksitlendirme' yöntemleri birlikte uygulanabilir mi? Ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği ihtarı kararda yer almasa dahi infaz aşamasında ne olur?

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2018/404 K. sayılı kararına göre, kanun koyucu TCK'nın 52. maddesinin dördüncü fıkrasında 'mehil verme' ve 'taksitlendirme'yi seçimlik iki yöntem olarak düzenlemiştir; bu seçeneklerden yalnızca birine hükmedilmesi gerekir, her iki halin birlikte uygulanması mümkün değildir. Ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin mahkeme kararında belirtilmesi ya da belirtilmemesi, 5275 sayılı Kanun'un 106. maddesinin beşinci fıkrasında infaz aşamasında nasıl hareket edileceği düzenlendiğinden (Cumhuriyet Başsavcılığınca resen uygulanır) sonuca etkili olmaz ve tek başına bozma nedeni yapılamaz. Ancak Yargıtay 10. Ceza Dairesi'nin 2021/16634 E., 2022/48 K. sayılı kararında, ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarının kararda belirtilmemesi bozma nedeni olarak kabul edilmiştir. (TCK m. 52/4, 5275 S.K. m. 106/3, 106/5, Ceza Genel Kurulu 2018/404 K., Yargıtay 10. CD - 2021/16634 E., 2022/48 K.)