HMK Madde 294'te yer alan hükmün tefhimi ve gerekçeli kararın yazılmasındaki süreye ilişkin düzenlemelerin (294/4) pratik uygulamasını ve bu sürenin ihlalinin yargılamadaki etkisini açıklayınız. Özellikle, gerekçeli kararın tebliği edilmemesi durumunda temyiz süresinin başlangıcı hakkında bilgi veriniz.

HMK Madde 294/4'e göre, zorunlu nedenlerle sadece hüküm sonucunun tefhim edildiği hâllerde, gerekçeli kararın tefhim tarihinden başlayarak bir ay içinde yazılması gerekir. Bu hüküm, yargılama sonunda verilen kararın, tüm hukuki gerekçeleriyle birlikte kısa sürede oluşturulmasını amaçlar. **Pratik Uygulama ve Süre İhlali:** Bu bir aylık süre, yargılamanın makul sürede tamamlanması ilkesi ve hukuki güvenlik açısından önemlidir. Sürenin ihlal edilmesi halinde kararın hukuki geçerliliği etkilemez, ancak temyiz süresinin başlangıcı açısından önemli sonuçları vardır. **Tebliğ ve Temyiz Süresi:** Yargıtay'ın yerleşik içtihadına göre, hükmün yüze karşı verildiği hallerde temyiz süresi tefhimle başlarken, yoklukta verilen kararlarda ise tebliğiyle başlar. Eğer duruşmada sadece kısa karar tefhim edilmiş ve gerekçeli karar sonradan yazılmışsa, tefhim edilen kısa karar HMK 297/2'deki unsurları (açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayan hüküm sonucunu) içermediği takdirde, temyiz süresi gerekçeli kararın taraflara tebliğiyle başlar (Yargıtay 22. HD - Esas: 2017/31840, Karar: 2017/10015; Yargıtay 21. HD - Esas: 2016/944, Karar: 2017/4351). Bir başka deyişle, HMK 294/4'teki bir aylık süreye uyulmaması, gerekçeli kararın tebliğ edilmesinin zorunluluğunu ortadan kaldırmaz ve temyiz süresinin başlangıcını gerekçeli kararın tebliği tarihine erteler. Bu, tarafların hak arama hürriyetlerini (Anayasa m. 36) ve adil yargılanma haklarını güvence altına almayı amaçlar. Yargıtay 21. Hukuk Dairesi'nin 2016/20284 Esas, 2017/2825 Karar sayılı kararında, kısa kararın HMK 297/2'deki unsurları içermemesi nedeniyle temyiz süresinin gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlayacağı açıkça belirtilmiştir.