5237 sayılı TCK'nın 5. maddesi, 'Bu Kanunun genel hükümleri, özel ceza kanunları ve ceza içeren kanunlardaki suçlar hakkında da uygulanır' demektedir. Bu hükmün, Avukatlık Kanunu'nun 62. maddesi gibi özel kanunlardaki sınırlayıcı hükümler üzerindeki etkisi nedir? (Yargıtay 5. CD, 2012/11197 E.)

TCK m. 5, ceza hukukunda genel kuralların birliğini ve hukuk güvenliğini sağlamayı amaçlayan temel bir hükümdür. Yargıtay 5. Ceza Dairesi'nin 2012/11197 E. sayılı kararında da belirtildiği gibi, TCK'nın genel hükümlerine aykırı olan ve daha sınırlayıcı nitelikteki özel kanun hükümleri, TCK m. 5'in yürürlüğe girmesiyle birlikte 'zımnen ilga edilmiş' sayılır. Avukatlık Kanunu'nun 62. maddesi, avukatların görevden doğan veya görev sırasında işledikleri suçlardan dolayı yargılanmalarını Adalet Bakanlığı'nın iznine bağlı tutmaktaydı. Ancak TCK m. 6'da avukatların belirli görevleri yönünden 'kamu görevlisi' sayılması ve TCK m. 257'deki görevi kötüye kullanma suçunun genel bir suç olarak düzenlenmesi karşısında, Avukatlık Kanunu'ndaki bu özel ve TCK'nın genel sistematiğiyle çelişen soruşturma usulünün artık uygulanmayacağı kabul edilmektedir. TCK m. 5, genel kanun-özel kanun ilişkisinde, ceza hukukunun temel ilkeleri (teşebbüs, iştirak, genel hükümler vb.) açısından genel kanun olan TCK'ya üstünlük tanımaktadır.