TCK m. 52/4'te düzenlenen mehil verme ve taksitlendirme seçenekleri, sanığın hangi durumları göz önünde bulundurularak takdir edilir? Mahkemenin bu konuda olumlu veya olumsuz bir karar vermemesi, sanığın 'lehe hükümlerin uygulanması' talebi karşısında nasıl bir sonuç doğurur?

TCK m. 52/4, hakimin bu takdiri kullanırken 'kişinin ekonomik ve şahsi hallerini' göz önünde bulundurmasını emreder. Bu, sanığın gelir durumu, malvarlığı, borçları, ailevi sorumlulukları gibi faktörlerin değerlendirilmesini gerektirir. Sanığın 'lehe hükümlerin uygulanması' yönündeki genel talebi, TCK m. 62'deki takdiri indirim gibi, TCK m. 52/4'teki bu lehe düzenlemelerin de değerlendirilmesi talebini kapsar. Yargıtay 18. Ceza Dairesi'nin 2015/33720 E. sayılı kararında belirtildiği gibi, mahkemenin, sanığın bu talebine rağmen, mehil veya taksitlendirme konusunda 'olumlu veya olumsuz bir karar vermemesi' ve bu konuda sessiz kalması, CMK m. 230/1-d'ye ('talepler konusunda... karar verilmesi') aykırılık teşkil eder. Mahkeme, sanığın talebini ve sosyo-ekonomik durumunu değerlendirerek, yasal dayanaklarını da göstermek suretiyle bu konuda neden olumlu veya olumsuz bir karar verdiğini gerekçelendirmek zorundadır. Bu konuda hiç karar vermemesi, eksik hüküm niteliğindedir ve bozma sebebidir.