6100 sayılı HMK'nın 321/2. maddesi, basit yargılama usulünde hükmün gerekçesiyle birlikte açıklanmasını zorunlu kılar. Mahkemenin sadece hüküm özetini tefhim etmesi durumunda, gerekçeli kararın taraflara tebliğ edilmesinin hukuki dinlenilme hakkı açısından önemi nedir? (Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, 2017/31840 E.)

Gerekçeli kararın tebliğ edilmesi, hukuki dinlenilme hakkının (HMK m. 27) ve adil yargılanma hakkının (Anayasa m. 36) temel bir gereğidir. Yargıtay 22. Hukuk Dairesi'nin 2017/31840 E. sayılı kararında vurgulandığı gibi, taraflar, ancak kararın gerekçesini öğrendikten sonra, mahkemenin delilleri nasıl değerlendirdiğini, hangi hukuki sebeplere dayandığını anlayabilir ve buna karşı etkili bir kanun yolu (temyiz/istinaf) başvurusu yapabilirler. Sadece hüküm sonucunu içeren bir kısa karara karşı yapılacak temyiz, soyut ve gerekçesiz kalmaya mahkumdur. Bu nedenle, mahkeme zorunlu hallerde sadece kısa kararı tefhim etmişse bile, sonrasında yazdığı gerekçeli kararı mutlaka taraflara tebliğ etmek zorundadır. Bu tebligat yapılmadan temyiz süreci işletilemez. Bu zorunluluk, tarafların 'gerekçeli karar hakkı'nı kullanarak iddia ve savunmalarını tam olarak ortaya koyabilmelerini ve kanun yollarına etkin bir şekilde başvurabilmelerini sağlar.