5237 sayılı TCK'nın 52. maddesinde öngörülen adli para cezasının miktarının, suçtan elde edilen haksız menfaatin iki katından az olamayacağına ilişkin nitelikli dolandırıcılık suçlarındaki (TCK 158) özel düzenlemeyi ve Yargıtay'ın bu konudaki hesaplama yaklaşımını açıklayınız.

TCK Madde 52, adli para cezasının genel hesaplama yöntemini belirtir. Ancak, TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f), (j) ve (k) bentlerinde belirtilen nitelikli dolandırıcılık suçlarında, adli para cezasının belirlenmesine ilişkin özel bir kural bulunmaktadır. Yargıtay 15. Ceza Dairesi'nin 2017/2087 Esas, 2017/19612 K. sayılı kararı ve 2014/1913 Esas, 2016/5235 K. sayılı kararına göre: **Hesaplama Yöntemi:** - Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı **belli değilse:** 5 ila 5.000 tam gün arasında TCK'nın 61. maddesi hükmü göz önünde bulundurularak takdir edilen gün sayısı üzerinden artırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı TCK'nın 52/2. maddesi uyarınca 20-100 TL (güncelde 100-500 TL) arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenir. - Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı **belli ise:** O takdirde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden artırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı TCK'nın 52/2. maddesi uyarınca belirlenen miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir. Yargıtay, bu hesaplama yönteminin uygulanmaması veya doğrudan haksız menfaatin iki katı olarak para cezasına hükmedilmesinin hatalı olduğunu belirtmiştir (Yargıtay 15. CD - Esas: 2014/1913, Karar: 2016/5235). Bu özel düzenleme, nitelikli dolandırıcılık suçlarında failin elde ettiği ekonomik kazancın ceza miktarının belirlenmesinde doğrudan bir ölçüt olarak alınmasını ve haksız kazancın önüne geçilmesini amaçlar.