5237 sayılı TCK'nın 52. maddesinde belirtilen adli para cezasının infazında 'tekerrür' hükümlerinin uygulanıp uygulanamayacağı hususunu Yargıtay kararları çerçevesinde değerlendiriniz.

TCK Madde 52, adli para cezasının hesaplama ve infaz yöntemlerini düzenlerken, tekerrür hükümleri TCK Madde 58'de düzenlenmiştir. Yargıtay'ın yerleşik içtihadına göre, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 108. maddesinde düzenlenen mükerrirlere özgü infaz rejiminin yalnızca hapis cezalarına ilişkin olduğu ve aynı Kanun'un adli para cezalarının infaz yöntemini gösteren 106. maddesinde de mükerrirlikle ilgili bir düzenlemeye yer verilmediği görülmektedir (Yargıtay 4. Ceza Dairesi - Esas: 2022/1120, Karar: 2022/8910). Bu nedenle, adli para cezaları bakımından TCK'nın 58. maddesine göre tekerrür hükümleri uygulanamaz (Yargıtay 7. Ceza Dairesi - Esas: 2022/8560, Karar: 2022/15789). Ancak, TCK'nın 58/3. fıkrasında belirtildiği üzere, 'tekerrür hâlinde, sonraki suça ilişkin kanun maddesinde seçimlik olarak hapis cezası ile adlî para cezası öngörülmüşse, hapis cezasına hükmolunur.' Bu hüküm, sanığın mükerrir olması durumunda, hakimin takdir hakkını kısıtlayarak hapis cezasının tercih edilmesini zorunlu kılar. Öte yandan, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2016/860 Esas, 2018/498 K. sayılı kararında, miktar itibarıyla temyiz kesinlik sınırının altında bulunan adli para cezası ile mahkumiyet hükümlerinin tekerrür uygulamasına esas alınamayacağı kabul edilmiştir. Bu, önceki hükmün kesinleşme niteliğine bağlı olarak tekerrürün uygulanıp uygulanamayacağını belirler.