5237 sayılı TCK'nın 52. maddesinde düzenlenen adli para cezasının taksitlendirilmesi sürecindeki usul ve esaslar nelerdir? Özellikle taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde ortaya çıkan hukuki sonuçları ve bu konudaki Yargıtay'ın infaz yetkisini kısıtlamama yaklaşımını açıklayınız.
TCK Madde 52/4'e göre, hakim, ekonomik ve şahsi hallerini göz önünde bulundurarak, kişiye adli para cezasını ödemesi için hükmün kesinleşme tarihinden itibaren bir yıldan fazla olmamak üzere mehil verebileceği gibi, bu cezanın belirli taksitler halinde ödenmesine de karar verebilir. Taksit süresi iki yılı geçemez ve taksit miktarı dörtten az olamaz. Kararda, taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği belirtilir. **Hukuki Sonuçlar ve İnfazda Kısıtlama:** Taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde, kural olarak, geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği hükmolunur. Ancak Yargıtay kararları, infaz yetkisini kısıtlayıcı kararların hatalı olduğunu vurgular. 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106. maddesi, adli para cezasının infaz yöntemini gösterir. Özellikle 6545 sayılı Kanun'un 81. maddesiyle değişen 106/3. fıkra uyarınca, ödenmeyen adli para cezası doğrudan hapse çevrilmeyip, öncelikle kamuya yararlı bir işte çalıştırma suretiyle denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulur. Bu nedenle, mahkeme kararında 'yasal ihtarlara rağmen ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine' şeklinde infaz yetkisini kısıtlayıcı ifade bulunması Yargıtay tarafından bozma nedeni olarak kabul edilmiştir (Yargıtay 12. Ceza Dairesi - Esas: 2017/2060, Karar: 2018/298; Yargıtay 17. Ceza Dairesi - Esas: 2017/7210, Karar: 2017/7210). Taksit aralığının kararda açıkça belirtilmemesi de infazda tereddüt oluşturacağından bozma nedenidir (Yargıtay 17. Ceza Dairesi - Esas: 2017/7210, Karar: 2017/7210; Yargıtay 7. Ceza Dairesi - Esas: 2014/7158, Karar: 2016/53; Yargıtay 12. Ceza Dairesi - Esas: 2015/2402, Karar: 2015/19053). Ayrıca, mehil verme ve taksitlendirme seçeneklerinin birbirine alternatif olduğu, her ikisinin birden uygulanmasının hatalı olduğu da belirtilmiştir (Yargıtay 12. Ceza Dairesi - Esas: 2015/2402, Karar: 2015/19053).