İYUK m. 15/1-e'de düzenlenen 'dilekçelerin görevli idare merciine tevdii' kararı hangi durumda verilir ve bu kararın İYUK m. 15/1-a'daki 'görev yönünden ret' kararından farkı nedir?

'Dilekçelerin görevli idare merciine tevdii' kararı, 2577 sayılı Kanun'un 10. ve 11. maddeleri kapsamında, idari makama başvuru zorunluluğu olan hallerde bu başvuru yapılmadan doğrudan dava açılması durumunda verilir. Örneğin, bir vergi hatasının düzeltilmesi için önce vergi dairesine başvurulması gerekirken doğrudan vergi mahkemesinde dava açılırsa, mahkeme davayı 'idari merci tecavüzü' nedeniyle reddeder ve dilekçeyi ilgili idari merciye (vergi dairesine) gönderir (tevdi eder). Bu durumdaki 'ret', davanın esasına girilmesini engelleyen usuli bir eksikliğe ilişkindir. İYUK m. 15/1-a'daki 'görev yönünden ret' kararı ise, davanın konusunun idari yargının değil, adli veya askeri yargının görev alanına girmesi durumunda verilir. Burada sorun, idari başvuru eksikliği değil, yargı kolu yanlışlığıdır. Birincisinde dosya idareye giderken, ikincisinde dava tamamen reddedilir ve davacının doğru yargı kolunda dava açması gerekir. Yargıtay 6. Dairesi'nin 2015/13875 E. sayılı kararı, bu ayrımı hatalı yapan bir mahkeme kararını kanun yararına bozmuştur.