5237 sayılı TCK m. 158'in belirli bentlerinde (örneğin f bendi) öngörülen nitelikli dolandırıcılık suçlarında, adli para cezası nasıl belirlenir? Özellikle 'suçtan elde edilen haksız menfaatin iki katından az olmama' kuralı nasıl uygulanır? (Yargıtay 15. Ceza Dairesi, 2014/1913 E.)

TCK m. 158/1'in son cümlesi bu konuda özel bir düzenleme getirir. Buna göre, bu fıkranın (e), (f), (j), (k) ve (l) bentlerinde sayılan hallerde, hapis cezasının alt sınırı dört yıldan, adli para cezasının miktarı ise suçtan elde edilen menfaatin iki katından az olamaz. Yargıtay 15. Ceza Dairesi'nin 2014/1913 E. sayılı kararında da açıklandığı gibi, bu durumda adli para cezası belirlenirken şu yol izlenir: 1) Öncelikle temel gün sayısı belirlenir. Bu temel gün sayısı, 'suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde' belirlenmelidir. Örneğin, haksız menfaat 20.000 TL ise, ve bir gün karşılığı 20 TL takdir edildiyse, 40.000 TL / 20 TL = 2000 gün. Yani temel gün para cezası en az 2000 gün olmalıdır (TCK'daki 5 gün alt sınırı burada uygulanmaz). 2) Artırım ve indirimler (teşebbüs, iştirak, tekerrür, haksız tahrik, yaş küçüklüğü, takdiri indirim vb.) bu temel gün sayısı üzerinden yapılır. 3) Ortaya çıkan sonuç gün sayısı, TCK m. 52/2 uyarınca 100-500 TL (2024 yılı itibarıyla) arasında takdir edilen günlük miktar ile çarpılarak nihai adli para cezası bulunur. Mahkemenin doğrudan menfaatin iki katı kadar bir meblağa hükmetmesi, gün-para sisteminin mantığına aykırıdır ve infazda tereddüt yaratacağı için bozma nedenidir.