İYUK m. 15/1-a ve m. 15/4 hükümleri birlikte değerlendirildiğinde, idare mahkemesinin 'davanın görev yönünden reddine' ilişkin kararlarının hangileri istinaf veya temyize tabidir, hangileri değildir?

İYUK m. 15/4, bu konuda net bir ayrım yapar. Kural olarak, ilk inceleme üzerine verilen kararların çoğu istinaf veya temyize tabidir. Ancak bu kuralın önemli istisnaları vardır: 1) Görevli ve Yetkili Mahkemeye Gönderme Kararları: İYUK m. 15/1-a uyarınca, idari yargının görevli olduğu ancak davanın yanlış mahkemede (görevsiz veya yetkisiz) açılması üzerine verilen 'davanın görev ve yetki yönünden reddine ve dosyanın görevli/yetkili mahkemeye gönderilmesine' ilişkin kararlar, kanun yoluna tabi değildir. Bu kararlar kesindir ve dosya doğrudan ilgili mahkemeye gönderilir. 2) Adli Yargının Görevli Olduğu Gerekçesiyle Verilen Ret Kararları: Yine m. 15/1-a uyarınca, davanın adli yargının görev alanına girdiği gerekçesiyle verilen 'davanın görev yönünden reddine' ilişkin kararlar ise bu istisnanın dışındadır ve m. 15/4 uyarınca istinaf veya temyize tabidir. Özetle, idari yargı içinde bir mahkemeden diğerine gönderme kararları kesin iken, yargı kolu dışına (adli yargıya) yönelik görevsizlik kararları kanun yoluna açıktır.