Bir sanığın, kendisini kovalayan polis memurlarına 'araba ile' direnmesi eylemi, TCK m. 265 açısından nasıl değerlendirilmelidir? Yargıtay 18. Ceza Dairesi'nin 2015/21493 E. sayılı kararı, 'araba'nın hukuki niteliği hakkında ne tür bir sonuca varmıştır?

Yargıtay 18. Ceza Dairesi'nin 2015/21493 E. sayılı kararında, sanığın görevi yaptırmamak için direnme eylemini 'TCK'nın 6. maddesi gereğince silahtan sayılan araba ile' gerçekleştirdiği kabul edilmiştir. Bu karar, TCK m. 6/1-f-4'teki 'saldırı ve savunma amacıyla yapılmış olmasa bile fiilen saldırı ve savunmada kullanılmaya elverişli diğer şeyler' tanımının geniş yorumlandığı bir örnektir. Araba, somut olayda kullanılış biçimi itibarıyla (örneğin polis memurlarının üzerine sürerek) bir saldırı aracı olarak kullanılmış ve bu nedenle 'silah' niteliğinde kabul edilmiştir. Bu kabule göre, sanığın eylemi TCK m. 265/4 (direnme suçunun silahla işlenmesi) kapsamında değerlendirilmeli ve cezası bu nitelikli hale göre artırılmalıdır. Yargıtay, bu maddenin uygulanmamasını bir hukuka aykırılık olarak not etmiş, fakat aleyhe temyiz olmaması sebebiyle bozma yapmamıştır.