TCK m. 31/3'te 15-18 yaş grubundaki çocukların süreli hapis cezaları için öngörülen 'oniki yıldan fazla olamaz' şeklindeki üst sınırın, adil yargılanma ve cezanın bireyselleştirilmesi ilkeleri açısından önemini tartışınız.

Bu üst sınır, hem adil yargılanma hem de cezanın bireyselleştirilmesi ilkeleri açısından büyük önem taşır. Adil Yargılanma ve Orantılılık Açısından: Bu hüküm, henüz gelişim çağında olan çocukların, çok ağır ve uzun süreli hapis cezalarının olumsuz etkilerinden (suç kültürünü öğrenme, topluma yabancılaşma vb.) korunmasını amaçlar. Yetişkinler için öngörülen çok yüksek cezaların çocuklara aynen uygulanmasının orantısız olacağı kabul edilmiştir. Cezanın Bireyselleştirilmesi Açısından: Kanun koyucu, 15-18 yaş grubunun kusur yeteneğinin yetişkinlere göre daha az gelişmiş olduğunu normatif olarak kabul etmiş ve bu durumu cezaya yansıtarak cezanın çocuğun kişiliğine ve içinde bulunduğu duruma uygun hale getirilmesine hizmet etmiştir. Bu üst sınır, hakime ne kadar takdir hakkı tanınırsa tanınsın, bu yaş grubundaki bir çocuğa verilecek cezanın aşamayacağı bir tavan belirleyerek, çocuk lehine emredici bir güvence oluşturur ve ceza adaletinde bir standart sağlar.