Güveni kötüye kullanma suçunda failin 'kendisi veya başkasının yararına' hareket etmesi şartı, bu yararın mutlaka maddi bir yarar olmasını gerektirir mi?

TCK 155'in metninde 'kendisi veya başkasının yararına olarak' ifadesi yer almaktadır. Yargıtay uygulamasında bu yararın genellikle maddi bir yarar (parayı harcama, malı satma vb.) olduğu görülse de, doktrinde bu yararın manevi olabileceği de tartışılmaktadır. Örneğin, kendisine belirli bir amaçla teslim edilen bir sanat eserini, satmak yerine, sırf başkasına hava atmak veya kendi evinde sergilemek amacıyla devir amacına aykırı kullanan bir kişinin de bu unsuru gerçekleştirdiği kabul edilebilir. Ancak suçun malvarlığına karşı suçlar bölümünde yer alması, genellikle maddi bir yarar sağlama kastının aranmasını gerektirir. Yarar sağlama, suçun tamamlanması için bir netice değil, manevi unsurun bir parçası olan bir saiktir. Failin bu saikle hareket etmesi yeterlidir, yararı fiilen elde etmiş olması şart değildir.