Hukuk sistemimizde 'ceza davası temel ilkeleri' olarak kabul edilen 'şüpheden sanık yararlanır' ve 'davasız yargılama olmaz' ilkelerini açıklayınız.

**Şüpheden Sanık Yararlanır (In Dubio Pro Reo) İlkesi:** Ceza yargılamasının temel amacı maddi gerçeğe ulaşmaktır. Ancak, yapılan tüm soruşturma ve kovuşturma faaliyetlerine rağmen, sanığın suçu işlediği hususunda mahkemenin vicdanında tam bir kanaat oluşmaz, olayda giderilemeyen makul bir şüphe kalırsa, bu şüpheli durum sanığın lehine yorumlanır ve sanık hakkında beraat kararı verilir. Yani, bir kişinin mahkum edilebilmesi için suçluluğunun şüpheye yer bırakmayacak şekilde kesin olarak ispatlanması gerekir. İspatlanamayan veya şüpheli kalan durum, sanığın aleyhine değil, lehine sonuç doğurur. **Davasız Yargılama Olmaz (Ne procedat iudex ex officio) İlkesi:** Ceza mahkemesi, bir fiilin suç oluşturduğu iddiasıyla kendiliğinden bir yargılama başlatamaz. Mahkemenin bir yargılama yapabilmesi için, o fiil hakkında Cumhuriyet Savcısı tarafından usulüne uygun olarak düzenlenmiş ve mahkeme tarafından kabul edilmiş bir iddianame ile kamu davası açılmış olması zorunludur. Mahkeme, iddianamede belirtilen fiil ve fail ile bağlıdır; iddianamede yer almayan bir fiilden veya kişiden dolayı yargılama yapıp hüküm kuramaz.