Güveni kötüye kullanma suçunun konusunu hem taşınır hem de taşınmaz mallar oluşturabilirken, hırsızlık suçunun konusu yalnızca taşınır mallardır. Bu farkın hukuki dayanağı ve pratik sonucu nedir?

Hukuki dayanak, suçların kanuni tanımlarıdır. TCK Madde 141'deki hırsızlık suçu, 'taşınır bir malı... bulunduğu yerden alan' ifadesiyle konusunu açıkça taşınır mallarla sınırlar. TCK Madde 155'teki güveni kötüye kullanma suçu ise 'başkasına ait... mal üzerinde' diyerek taşınır-taşınmaz ayrımı yapmaz. Madde gerekçesi de suçun konusunun 'taşınır veya taşınmaz mal' olduğunu belirtir. Pratik sonucu şudur: Bir kişiye, muhafaza etmesi için teslim edilen bir araba (taşınır) veya tapusu verilen bir ev (taşınmaz) üzerinde devir amacı dışında tasarrufta bulunulursa, her ikisi de güveni kötüye kullanma suçunu oluşturabilir. Ancak hırsızlık suçu sadece araba gibi taşınır mallar için söz konusu olabilir; bir evin (taşınmaz) çalınması hukuken mümkün değildir.