Bir sanığın uyuşturucu madde bulundurma eyleminin, 'kullanma amaçlı' (TCK 191) mı yoksa 'ticaret amaçlı' (TCK 188) mı olduğunun tespitinde Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun benimsediği kriterler nelerdir? (Bkz. CGK 2018/208 E.)

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2018/208 E. gibi birçok kararında belirtilen ve öğretide de kabul gören temel kriterler şunlardır: 1. Failin Davranışı: Failin, uyuşturucu maddeyi başkasına satma, devir veya tedarik etme yönünde bir davranışının (pazarlık yapma, müşteri arama vb.) olup olmadığı. 2. Bulundurma Yeri ve Biçimi: Maddenin kolayca ulaşılabilecek bir yerde mi (ev, işyeri), yoksa saklanması zor bir depoda mı bulunduğu. Ayrıca, maddenin çok sayıda, özenle hazırlanmış küçük paketçikler halinde olması, yanında hassas terazi veya paketleme malzemeleri bulunması ticaret amacına işaret eder. 3. Maddenin Çeşit ve Miktarı: Kişisel kullanım miktarını aşan miktarda veya eroin, kokain, esrar gibi birden çok farklı türde uyuşturucunun bir arada bulundurulması genellikle ticaret amacını gösterir. Miktar tek başına belirleyici olmasa da, yıllık veya birkaç aylık kişisel kullanım miktarının çok üzerinde olması kuvvetli bir delildir. Bu kriterler bir bütün olarak değerlendirilir ve şüphe halinde 'in dubio pro reo' (şüpheden sanık yararlanır) ilkesi gereği kullanma amacının varlığı kabul edilir.