TCK m. 3'teki orantılılık ilkesi, bir suçun aynı mağdura karşı farklı zamanlarda birden fazla kez işlenmesi durumunda (zincirleme suç - TCK m. 43), artırım oranının belirlenmesinde nasıl bir rol oynar?

Orantılılık ilkesi, artırım oranının (1/4 ile 3/4 arası) keyfi değil, somut olayın özelliklerine göre belirlenmesini gerektirir. Hakim, bu oranı takdir ederken, zincire dahil olan suç sayısını, fiiller arasındaki zaman aralığını ve her bir fiilin kendi içindeki ağırlığını dikkate almalıdır. Yargıtay 19. Ceza Dairesi'nin 2016/11365 E. sayılı kararında olduğu gibi, çok sayıda eylemden oluşan bir zincirleme suçta, asgari oranda (1/4) artırım yapılması, fiilin bütün olarak yarattığı haksızlıkla orantısız olabilir ve daha yüksek bir artırım oranını gerektirebilir. Tersine, sadece iki eylemden oluşan ve aralarında uzun zaman olmayan bir durumda, azami orana yakın bir artırım orantısız olabilir. TCK m. 3, bu dengenin adil bir şekilde kurulmasını emreder. (Yargıtay 19. CD, E: 2016/11365)