Kasten öldürmeye teşebbüs suçunda, sanığın eylemine 'ciddi bir engel hal olmadığı halde kendiliğinden son vermesi', suç vasfının belirlenmesinde nasıl bir etkiye sahiptir? Yargıtay 1. Ceza Dairesi'nin 2016/4517 E. sayılı kararını analiz ediniz.

Bu durum, suçun 'kasten öldürmeye teşebbüs' yerine 'kasten yaralama' olarak nitelendirilmesini gerektirebilir. Yargıtay 1. Ceza Dairesi'nin kararında, sanığın mağduru 4 yerinden bıçakladıktan sonra, eylemine devam etmesini engelleyecek bir dış etken olmamasına rağmen kendiliğinden durması, 'gönüllü vazgeçme' (TCK m. 36) kurumuna işaret etmektedir. Gönüllü vazgeçme, teşebbüsten farklı olarak, failin cezasız kalmasını veya sadece tamamlanan kısım (somut olayda yaralama) üzerinden cezalandırılmasını sağlar. Kararda, mahkemenin bu durumu göz ardı ederek öldürmeye teşebbüsten hüküm kurmasının 'suç vasfında hata' olduğu belirtilmiştir. Bu, failin iç dünyasındaki bu değişimin, suçun hukuki niteliğini temelden değiştirdiğini gösterir. (Yargıtay 1. CD, E: 2016/4517)