Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 232/6. maddesinde öngörülen 'uygulanan kanun maddesinin gösterilmesi' yükümlülüğünü ve bu yükümlülüğün ihlalinin hukuki sonuçlarını açıklayınız. Yargıtay 5. Ceza Dairesi'nin 2016/1223 E., 2017/1723 K. sayılı kararı bağlamında, zincirleme suça ilişkin uygulama maddesinin (TCK 43) hükümde gösterilmemesinin CMK 232/6'ya aykırılığını tartışınız.

CMK Madde 232/6, 'Hüküm fıkrasında, uygulanan kanun maddelerinin ilgili fıkraları ve bentleri gösterilir.' hükmünü taşıyan, kararın gerekçesi ve fıkrası içerisinde uygulanan kanun maddelerinin açıkça belirtilmesini zorunlu kılan önemli bir usul kuralıdır. Bu yükümlülük, kararın şeffaflığını, denetlenebilirliğini ve anlaşılırlığını sağlamayı amaçlar. Hükmedilen cezanın hangi yasal düzenlemeye dayandığının açıkça belirtilmesi, hem tarafların kararı anlamasını hem de üst yargı mercilerinin hukuki denetimi etkin bir şekilde yapmasını sağlar. Yargıtay 5. Ceza Dairesi'nin 27.04.2017 tarihli ve 2016/1223 E., 2017/1723 K. sayılı kararı, görevi kötüye kullanma suçunda zincirleme suç hükümleri uygulanmasına rağmen, zincirleme suça ilişkin uygulama maddesi olan TCK Madde 43'ün hüküm fıkrasında gösterilmemesini CMK 232/6'ya aykırı bulmuştur. Bu durum, hukuki denetim sırasında kararın hangi yasal gerekçeyle verildiğinin anlaşılamamasına yol açar. Karar, bu tür bir aykırılığın bozma nedeni olduğunu belirtmiştir. CMK 232/6'nın ihlali, genellikle 'eksik gerekçe' veya 'gerekçesiz karar' olarak kabul edilir ve bu, adil yargılanma hakkının bir parçası olan 'gerekçeli karar hakkı'nın da ihlali anlamına gelebilir. Mahkemelerin, uyguladıkları her kanun maddesini, özellikle temel ceza tayini, nitelikli haller, indirim veya artırım nedenleri, içtima kuralları gibi cezanın belirlenmesinde doğrudan etkili olan maddeleri kararlarında açıkça belirtmeleri esastır. Bu, hem hukuki kesinliği hem de yargılama sürecinin şeffaflığını güvence altına alır.