Bir tanık, HMK m. 261/2 uyarınca ifadesi sırasında yazılı notlarına bakmak istediğini hakime beyan ederse, hakimin bu talep karşısındaki takdir yetkisi ve verebileceği kararlar nelerdir? Bu hükmün amacı nedir?

HMK m. 261/2, tanığın bildiğini sözlü olarak açıklamasını ve kural olarak yazılı not kullanamayacağını belirtir. Ancak, tanık tarihleri, rakamları tespit etmek veya bazı karmaşık hususları açıklamak ya da hatırlamak için yazılarına bakmak zorunda olduğunu beyan ederse, hakim bu talebi değerlendirir. Hakimin iki temel karar seçeneği vardır: 1) Talebi yerinde görerek tanığın derhal yazılarına bakmasına izin verebilir. 2) Talebin niteliğine göre, konunun daha detaylı incelenmesi gerektiğini düşünürse, tanığın belirleyeceği ileri bir duruşmada yeniden dinlenmesine karar verebilir. Bu hükmün amacı, tanığın ifadesinin spontane ve kendi hafızasına dayalı olmasını sağlamak ile karmaşık veya teknik detaylar içeren konularda hafızanın yetersiz kalabileceği gerçeği arasında bir denge kurmaktır. Hakimin takdir yetkisi, adaletin tecellisi ve maddi gerçeğin doğru bir şekilde ortaya çıkarılması amacına hizmet etmelidir.