İddianamede sanık hakkında TCK m. 158/1-f (bilişim sistemleri kullanılarak dolandırıcılık) maddesinden dava açılmışken, mahkeme sanığa ek savunma hakkı tanımadan TCK m. 244/4 (bilişim sistemindeki verileri değiştirerek menfaat sağlama) maddesinden mahkumiyet kararı vermiştir. Bu durum CMK m. 226 açısından nasıl değerlendirilir?

Bu durum, CMK m. 226'ya açık bir aykırılık teşkil eder ve savunma hakkının kısıtlanmasıdır. Yargıtay 2. Ceza Dairesi'nin 2014/37402 E. sayılı kararında da belirtildiği gibi, TCK m. 158/1-f ve TCK m. 244/4 farklı suç tiplerini düzenlemektedir. Her ne kadar fiil benzer unsurlar taşısa da, suçun hukuki niteliği ve unsurları farklıdır. Mahkeme, iddianamede anlatılan fiilin hukuki niteliğini değiştirebilir (CMK m. 225/2), ancak bu değişiklik sanık aleyhine ise (cezası daha ağır veya farklı bir suç tipi ise) mutlaka sanığa CMK m. 226/1 uyarınca bu yeni suçlamadan ek savunma hakkı tanımak zorundadır. Bu yapılmadan farklı bir kanun maddesinden mahkumiyet hükmü kurulması, doğrudan bozma nedenidir.