Ceza Muhakemesi Kanunu'ndaki hukuka aykırı delillerin dışlanması kuralı (CMK 217/2) ile koruma tedbirleri (örneğin teknik araçlarla izleme) arasındaki ilişkiyi, 'tesadüfen elde edilen deliller' bağlamında Yargıtay içtihadı üzerinden değerlendiriniz.

CMK 217/2'ye göre yüklenen suç hukuka uygun elde edilmiş her türlü delille ispat edilebilirken, hukuka aykırı elde edilen deliller hükme esas alınamaz (CMK 206/2-a, 230/1-b, 289/1-i). Koruma tedbirleri kapsamında 'tesadüfen elde edilen deliller' CMK 138. maddesinde düzenlenmiştir. Bu maddeye göre, telekomünikasyon yoluyla iletişimin denetlenmesi sırasında, yürütülen soruşturma veya kovuşturmayla ilgisi olmayan ancak CMK 135/6'da sayılan katalog suçlardan birinin işlendiği şüphesini uyandıran bir delil elde edilirse, bu delil muhafaza altına alınır ve belirtilen suçun soruşturma ve kovuşturmasında kullanılabilir. Ancak, Yargıtay 5. Ceza Dairesi'nin 2018/91 sayılı kararı, CMK 140. maddesindeki 'teknik araçlarla izleme' tedbiri sırasında tesadüfen elde edilen delillerin durumunu farklı değerlendirmiştir. Karara göre, CMK 138'deki düzenleme teknik araçlarla izlemeyi kapsamadığı gibi, CMK 140'ta buna benzer bir hüküm bulunmadığından, bu yolla katalog suçlar dışında elde edilen delillerin yargılamada kullanılması olanaklı değildir. Bu, farklı koruma tedbirleri için 'tesadüfen elde edilen delil' kuralının farklı uygulandığını göstermektedir.