Bir ceza davasında, olayın tek görgü tanığı, soruşturma aşamasında sanığı teşhis etmiş, ancak duruşmada sanığı kesin olarak teşhis edememiştir. Mahkeme, sadece soruşturmadaki teşhis tutanağına dayanarak mahkumiyet kurabilir mi?

Bu, çok sorunlu bir durumdur ve genellikle tek başına mahkumiyet için yeterli görülmez. Delillerin doğrudan doğruyalığı ilkesi, hâkimin delille bizzat temasını gerektirir. Duruşmadaki teşhisin başarısız olması, soruşturmadaki teşhisin güvenirliğini ciddi şekilde sarsar. Mahkeme, soruşturmadaki teşhisin hangi koşullarda yapıldığını, usulüne uygun olup olmadığını araştırmalı ve bu durumu başka yan delillerle destekleyemiyorsa, "şüpheden sanık yararlanır" ilkesi gereği beraat kararı vermelidir.