CMK m. 217'nin öngördüğü sistemde, bir tanığın duruşmada önceki beyanından dönmesi halinde, mahkeme hangi beyana itibar edeceğini nasıl belirler?

Mahkeme, her iki beyanı da birer delil olarak değerlendirir. Tanıkla doğrudan temas kurarak, beyan değişikliğinin nedenlerini (tehdit, unutma, vicdani rahatsızlık vb.) anlamaya çalışır. Hangi beyanın daha samimi, tutarlı ve dosyadaki diğer delillerle uyumlu olduğuna kanaat getirirse, o beyana itibar eder. Bu tercihini, gerekçeli kararında somut olgulara dayanarak açıklamak zorundadır. Sadece "son beyan esastır" veya "ilk beyan doğrudur" gibi genel bir kural yoktur.