CMK m. 217/1'deki "hâkimin vicdanî kanaati" ilkesi, gerekçeli karar hakkı ile nasıl bir ilişki içindedir?

Bu iki kavram birbirini tamamlar. Hâkim, delilleri vicdani kanaatiyle serbestçe takdir eder, ancak bu takdir sürecini ve ulaştığı sonucu Anayasa'nın 141. ve CMK'nın 230. maddeleri uyarınca gerekçeli kararında açıklamak zorundadır. Gerekçe, hâkimin vicdani kanaatinin keyfi olmadığını, dosyadaki delillere dayandığını ve hukuka uygun bir mantıksal süreçle oluştuğunu gösteren, böylece kararın hem taraflar hem de üst mahkemeler tarafından denetlenebilmesini sağlayan temel unsurdur.