Yüklenen suçun ispatında "şüpheden sanık yararlanır" (in dubio pro reo) ilkesi ile hakimin "delilleri vicdani kanaatiyle serbestçe takdiri" (CMK m. 217/1) ilkesi nasıl bir ilişki içindedir?

Bu iki ilke birbirini dengeler. Hâkim delilleri serbestçe takdir eder ancak bu takdirin sonunda, sanığın suçu işlediğine dair her türlü şüpheden arınmış, kesin bir kanaate ulaşması gerekir. Eğer delillerin değerlendirilmesi sonucunda sanığın suçlu olup olmadığına dair makul bir şüphe kalıyorsa, vicdani kanaat mahkumiyet yönünde oluşamaz ve "şüpheden sanık yararlanır" ilkesi gereğince sanığın beraatine karar verilmesi gerekir (Yargıtay Ceza Genel Kurulu - Karar: 2018/591).