Yargıtay Ceza Genel Kurulu, ceza muhakemesinde hâkimin vicdani kanaatiyle delilleri serbestçe takdir etme yetkisini ne zaman ve nasıl kullanabileceğini belirlemiştir? Özellikle sanığın beyanları ve bunların güvenilirliği konusunda hangi hususlara dikkat çekilmiştir?

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2014/1-477 E., 2015/69 K. sayılı kararında belirtildiği üzere, ceza muhakemesi hukukunda vicdani delil sistemi benimsenmiştir. Bu sistemde hâkimin kararını duruşmaya getirilmiş ve huzurunda tartışılmış delillere dayalı vicdani kanaatiyle serbestçe takdir etmesi esastır (CMK m. 217). Ancak, hükme dayanak alınan delillerin 'gerçekçi, akılcı, olayı temsil edici, kanıtlayıcı ve hukuka uygun' bulunmaları gerekir. Sanığın beyan delili olarak kabul edilen açıklamaları, ayrıntılar itibarıyla gerçeğe uygunluğu, olayı temsil edici ve akılcı olup olmadığı vicdani kanaatle serbestçe denetlenmelidir. Çelişkili sanık savunmaları veya somut maddi bulgularla desteklenmeyen beyanlar, cezasından indirim sağlamaya yönelik samimi ve inandırıcı görülmeyebilir. Bu durum, hâkimin delil değerlendirmesindeki serbestliğinin keyfilik değil, akla ve hukuka uygunlukla sınırlı olduğunu gösterir.