Yargıtay içtihatlarında 'delil yasakları' kavramı nasıl sınıflandırılmaktadır ve bu sınıflandırmaya örnekler veriniz.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2018/591 sayılı kararında belirtildiği üzere, 'delil yasakları' öğretide ve uygulamada iki ana kategoriye ayrılmaktadır: 'Delil elde etme yasakları' ve 'Delil değerlendirme yasakları'. Delil elde etme yasakları, delillerin elde edilme şekline ilişkin yasakları ifade eder; örneğin, ifade alma ve sorgunun yasak usullerle gerçekleştirilmesi (işkence, cebir), tanıklıktan çekinme hakkı olanlara bu hakkın hatırlatılmaması, aramanın herhangi bir karara dayanmadan yapılması, ses veya görüntülerin montajlanması. Delil değerlendirme yasakları ise, hukuka uygun olarak elde edilmiş bulunsa bile bir delilin yargı mercilerince ortaya konulup değerlendirilebilmesine ilişkin yasaklardır; örneğin, tanıklıktan çekinen şahidin önceki ifadelerinin okunamaması veya iletişimin denetlenmesi sırasında tesadüfen elde edilen delillerin CMK'nın 135. maddesinin altıncı fıkrasında sayılanlar dışındaki bir suçun soruşturma ve kovuşturulmasında kullanılamaması (Yargıtay Ceza Genel Kurulu - Karar: 2018/591).