CMK madde 217'de yer alan 'delillerin serbestliği' ilkesinin, ispat gücü bakımından herhangi bir delile öncelik tanıyıp tanımadığı konusundaki yaklaşım nedir?

CMK madde 217/2'de yer alan 'hukuka uygun bir şekilde elde edilmiş her türlü delille ispat edilebilir' ilkesi, delillerin türü veya kaynağına bakılmaksızın, hukuka uygun oldukları sürece hepsinin aynı ispat gücüne sahip olduğu, yani 'kanuni delil sistemi'ndeki gibi belirli delillere öncelik tanınmadığı anlamına gelir. Türk hukukunda 'serbest delil sistemi' benimsendiğinden, hâkimin vicdani kanaatiyle delilleri serbestçe takdir etmesi esastır. Hiçbir delil, diğerine göre mutlak bir üstünlüğe sahip değildir. Hâkim, tüm delilleri bir bütün olarak değerlendirir ve bir delilin diğerine göre daha ikna edici olup olmadığına kendi vicdani kanaatiyle karar verir.