CMK madde 217'nin 1. fıkrasında yer alan 'Hâkim, kararını ancak duruşmaya getirilmiş ve huzurunda tartışılmış delillere dayandırabilir.' hükmü, ceza muhakemesi prensiplerinden hangilerini yansıtır?

Bu hüküm, ceza muhakemesinin temel prensiplerinden olan 'doğrudan doğruyalık (vasıtasızlık)' ilkesini ve 'sözlülük' ilkesini yansıtır. Doğrudan doğruyalık ilkesi, hâkimin delillerle doğrudan temas kurmasını, onları kendisinin algılamasını ve değerlendirmesini gerektirir. Sözlülük ilkesi ise delillerin ve iddia-savunmaların sözlü olarak sunulmasını ve tartışılmasını öngörür. Bu iki ilke, hâkimin deliller üzerindeki 'vicdani kanaati'nin oluşumunda kritik rol oynar ve adil yargılanma hakkının temel güvencelerindendir. Delillerin hâkim huzurunda tartışılması, 'silahların eşitliği' ve 'çelişmeli yargılama' ilkelerinin de bir gereğidir.